De magie in de zorg

Vertrouw altijd op de magie, het magische, het onberekenbare.  Dat is wat ons leven zo spannend maakt. Magie zit in alle dingen. De wereld om ons heen wordt boeiend door de magie. “Ik houd van jou!”  Ook dat is magie. Het schept een band tussen twee mensen. Magie maakt een relatie verwachtingsvol en ondoorgrondelijk. Maar wat is magie nou eigenlijk?

Is het misschien het onberekenbare, het onbekende? We kunnen het niet precies omschrijven. We geven het daarom maar een naam, we noemen het magie. In ons onderbewustzijnvallen de dingen soms samen. Dan ontstaat het inzicht dat er in dit leven meer is dan dat we kunnen waarnemen. Magie kan je verleiden om onbezonnen in een leegte te stappen, zonder angst en met open hart. Het is alsof er een geest is die zijn helpers uitstuurt om je de weg te wijzen. Je kan niet anders dan vertrouwen op de magie. De magie is er eigenlijk altijd. De magie stuurt …

Alles wat je doet in de zorg heeft ook te maken met magie. Je legt contacten met ouderen. Een contact is pas goed als de magie zijn werk heeft gedaan. De glimlach van ouderen is magie.

In mijn werk kan ik niet zonder die magie. Omdat het werk zo zwaar is heb ik steun nodig. Ik vertrouw op de magie die mij sterk maakt. Zo’n dag als vandaag bijvoorbeeld. Het is zondag. Vanochtend ben ik vroeg opgestaan. Kwart over zes ging de wekker af. Douchen, aankleden en met de tram van vijf voor zeven naar mijn werkplek. Daar begint de dienst om half acht. Ouderen helpen opstaan, wassen en aankleden. Ik loop gemiddeld 30 kilometer per week. Het is een groot verzorgingshuis met 7 verdiepingen. Er zijn galerijen waarop de appartementen van de bewoners uitkomen. Soms is het daar nat en koud en waait er een gure wind over de galerij. Eenmaal binnen bij de client wordt je omgeven door een bijna tropische warmte. Het ruikt er niet altijd even fris, En dat is dan een understatement.

Je moet er altijd voor de ander zijn. De magie zorgt er voor dat je tegen al die vieze luchtjes kan. Dat je zonder zuchten zware mensen uit bed kan tillen, ook al doet je rug pijn. En erger nog, als je collega’s hebt waar je niet van op aan kunt. Als de samenwerking niet verloopt zoals je zou willen.

Soms zie ik ook veel open wonden: decubitus, doorligging … Ik probeer dan sterk te blijven. Wat niet altijd lukt. Een bed vol urine. Ik moet de vieze lakens wegduwen en alles droog wrijven. Dan de schone lakens op het bed uitspreiden en instoppen... De client uitkleden en onder de douche zetten. Met zachte hand het lichaam schoonmaken. Rustig, en daarna schoon kleding aan... en een lekker geur.

Ik moet alle noden van de cliënten oplossen. Dat is mijn taak.

Maar dan is er plotseling dat ene magische moment. Mevrouw Hennekij, een dame van 78 jaar, pakt mij vast en geeft mij een zoen op de wang. Zo blij is zij met mijn aanwezigheid en mijn hulp. Ik krijg er een flinke portie zelfvertrouwen mee terug en kan weer verder gaan met mijn werk. Als je dankbaarheid ontvangt kun je zelf weer een lichtje zijn voor anderen. Je kan weer van de mensen houden. Je kan weer geduld opbrengen als er problemen zijn. Er ontstaat een wisselwerking. En, wat ook belangrijk is, je leert waarderen dat je zelf gezond bent en al dat soort dingen kunt doen.

Dat is de werking van magie.

Er zijn ook momenten in dit werk dat je je machteloos voelt. Dan lopen de dingen niet zoals je verwacht. Je hoopt dan dat je de juiste woorden gebruikt tegenover de clienten. Soms is er een gevoel van twijfel. Doe ik het wel goed? Waarom is die collega zo vervelend tegenover de client? Moet ik haar niet een beetje bemoedigen? In moeilijke situaties probeer ik altijd mezelf te blijven en me niet te laten beïnvloeden door mijn omgeving. Ik trek mijn eigen plan. Ik maak waarschijnlijk ook fouten, maar die leren me dan de grenzen van het leven kennen. Fouten zijn er ook om van te leren. Gelukkig is er dan de magie om de foute dingen in goede banen te leiden. Ja, ik blijf vertrouwen op de magie!